In het Architectuurcentrum Nijmegen, gevestigd aan de Kannenmarkt, is tot 5 maart 2006 een tentoonstelling over ontwerpen in het rivierenlandschap te zien. De architecten Machiel Spaan en Ab Hans en landschapsarchitect Robbert de Koning laten in de expositie ‘Dankzij de dijken’ hun ontwerpen zien. Zij nemen in hun ontwerpconcepten de conflictueuze relatie tussen mens en natuur als uitgangspunt. Zij onderzoeken mogelijke opties voor het wonen in een rivierengebied dat zich kenmerkt door haar turbulente waterhuishouding. Door de afname van agrarische activiteiten krijgt het natuurlijke landschap meer en meer ruimte toebedeeld. Het landschap langs de rivier is daardoor een aantrekkelijk recreatie- en woonmilieu geworden. Zonder de nadruk op landschapsconservering te willen leggen, zoeken de gepresenteerde ontwerpers een evenwicht tussen de nieuwe functies enerzijds en de cultuurhistorische identiteit anderzijds. Robbert de Koning zal in het ACN twee recente waterprojecten voor het rivierengebied exposeren. Het zijn beide projecten waar de betekenis van water op regionale schaal aan bod komt. Naast het inzichtelijk maken van de wateropgave, worden voorstellen gedaan voor versterking van de regionale ruimtelijke structuur, en wordt verkend wat de aantrekkingskracht van water in dit gebied is.
Zondag 12 februari 2006 om 12.00 uur organiseert het ACN o.l.v. Machiel Spaan een fietstocht door het rivierengebied. Vertrekpunt is het ACN. Opgeven is mogelijk via info@architectuurcentrumnijmegen.nl of 024-3244382. Deelnemers dienen zelf een fiets en versnaperingen mee te nemen.

In de maanden februari en maart besteedt het Tilburgse architectuurcentrum CAST aandacht aan wonen op het platteland, het dorpse wonen. Aan de hand van twee discussieavonden wordt ingegaan op recente plannen en ontwikkelingen van het toekomstige landelijke wonen van twee specifieke locaties: Hilvarenbeek en Berkel-Enschot. CAST zal deze discussies zoals gebruikelijk op locatie voeren, op 16 februari 2006 in Hilvarenbeek en op 21 maart 2006 in Berkel-Enschot
Dorpen en hun identiteit staan onder druk, de landelijke overheid heeft een groeitaak neergelegd bij dorpen of kleinstedelijke centra. Die opdracht is moeiteloos te realiseren als de bouwopgave wordt verdeeld over alle dorpen. De realiteit wil iets heel anders. Het ene dorp is populairder dan het andere, het ligt dichter in de buurt van stedelijke centra of belangrijke uitvalswegen of heeft een aantrekkelijker beeld. Maar vaak zijn de redenen nog subjectiever van aard. Met deze op handen zijnde schaalvergroting lijkt het dorp van nu op zoek te zijn naar een nieuw gezicht. Aan de ene kant leunt het op soms geromantiseerde beelden van rust, privacy en een agrarisch verleden, aan de andere kant bouwt het aan een nieuwe toekomst waar vooral wonen een groot deel van de vernieuwing en uitbreiding voor zijn rekening neemt. Groeien? Graag, maar niet te veel en niet te snel. Deze grens en hoe hij wordt behandeld is cruciaal voor de ontwikkeling en identiteit van dorpen in het algemeen.