Een niveau terug
 

HET LANDELIJK DAGBLAD • JAARGANG 1 • NUMMER 1

17 juni 1999

 
     
  Leefbaarheid voor de volgende generaties, een gesprek met mr. F. Evers, hoofddirecteur Natuurmonumenten  
     
   
   
 

Inspireren tot natuurbescherming

   
 

De visie van Natuurmonumenten is helder; er wordt nog onvoldoende rekening gehouden met het ecologische argument. Nederland moet leefbaar blijven, een land waar je in kunt blijven ademen en dat zijn schoonheid moet behouden en uitbreiden.

   
 
  

Mr. F. Evers, hoofddirecteur van de Vereniging Natuurmonumenten, vindt het daarom zijn voornaamste taak mensen te inspireren tot natuurbescherming. "Ik wil zo veel mogelijk mensen overtuigen van het belang van natuurbescherming. Dat doe ik door toespraken te houden, met mensen te spreken, mijn eigen mensen te motiveren, coalities te sluiten met andere maatschappelijke organisaties, de overheid achter zijn broek te zitten en natuurlijk leden te werven."
De Vereniging Natuurmonumenten heeft op dit moment 900.000 leden. Het beleid van de Vereniging is met name gericht op natuurbehoud. Evers: "We kopen veel stukken landschap op die we de moeite waard vinden, waar we in investeren door middel van goed beheer, omdat het anders zou verloederen. Aan de andere kant hebben we een taak om mee te helpen bij de realisatie van de Ecologische Hoofdstructuur, daarbij gaat het om het tot natuurbestemming maken van grond die tot nog toe een andere bestemming heeft, zoals een agrarische bestemming. Een van de bekendste voorbeelden daarvan is het eiland Tiengemeten. Ook in het Groene Hart werken we mee aan de ontwikkeling van de landelijke gebieden."
Natuurmonumenten geeft voor de uitvoering van deze plannen vaak opdrachten aan aannemers en ingenieursbureaus. Zelf draagt de Vereniging zorg voor het dagelijks onderhoud, met name als het om kwetsbare gebieden gaat. Evers meent dat Nederland niet leefbaar is als er niet voldoende natuur van goede kwaliteit aanwezig is. "We vrezen dat Nederland een grote stad wordt met alleen maar wat stadsparken. Wij denken dat natuur een grote bijdrage levert aan de kwaliteit van leven in een land. Daarom zetten we ons in om die natuur te behouden. Dat doen we voor onze eigen natuurgebieden, maar ook door anderen te helpen natuur in stand te houden."

Discussie
Evers ziet een groot verschil tussen het in stand houden en het maken van natuur en datgene wat landschapsarchitecten doen. Volgens Evers heeft dat niets met elkaar te maken; "Landschapsarchitecten begrijpen heel dikwijls niet wat ze onder handen hebben als het om natuur gaat. Ze pakken dikwijls gewoon een kaart en tekenen daar een bos en een slootje op, zodat het er aardig uit ziet op een plattegrond, maar verder hebben ze geen idee wat er verder nog in zo'n gebied speelt. Ik spreek dan alleen nog maar over de ecologische factoren."
"De discussie of iets mooi is en of het ook natuurlijke waarden heeft is interessant. Wij werken aan beide zijden; we doen aan landschapsbeheer en we doen aan natuur. Wij weten met vijfennegentig jaar ervaring waar het over gaat. De meeste landschapsarchitecten hebben nog veel te leren van ons. We zouden dichter bij elkaar komen te staan als ze bereid zouden zijn tot een werkelijke discussie over de betekenis van natuur als waarde en de relatie met andere waarden zoals landschap en cultuur."
Evers vindt Nederland nog steeds heel prachtig op veel plaatsen.""Als het een verloren strijd was, dan zouden we er natuurlijk al lang mee opgehouden zijn. Maar er is in ons land nog zo veel te doen en er liggen zo veel kansen, dat het juist erg motiverend is om daar iedere keer weer resultaat uit te halen." Hij verwacht Nederland mooier te kunnen maken de komende twintig jaar. "De wijze waarop bijvoorbeeld de Ecologische Hoofdstructuur uitgewerkt wordt is belangrijk voor de toekomst van ons land. Ook binnen ons programma 'Veters Los'.
Nederland wordt daarin vergeleken met een dame in een ingesnoerd corset, geven we voorbeelden van hoe je Nederland, als verbouwen dan moet, goed kunt verbouwen. Het zijn afwegingen; bijvoorbeeld voorkom je de wateroverlast van de rivieren door de dijken alsmaar te verhogen of door de rivier meer ruimte te geven?"
Volgens Evers wordt er door met name de overheden te weinig rekening gehouden met het ecologische argument. "De weegschaal zou wat anders ingesteld moeten worden. Het feit dat je natuur niet goed uit kunt drukken in geld, wil niet zeggen dat het geen geweldig economische factor is. Er is immers een enorme vraag naar en de natuur is schaars. Natuur en landschap zijn gewoon onderdelen van het economisch afwegingsproces. Het staat niet los van elkaar. Natuur is een gewenst product van de Nederlandse bevolking, het is dus een onderdeel van de economische vraag."

Ontwikkeling
"Ook al zijn onze mogelijkheden beperkt, de Nederlander vindt dat Natuurmonumenten zich ermee moet bemoeien. Uit een onderzoek is gebleken dat 92 procent van de Nederlandse samenleving zo denkt. Er is dus een heel groot vertrouwen vanuit de samenleving in onze Vereniging. Dat moeten wij natuurlijk proberen waar te maken. Daar ligt onze verantwoordelijkheid." De Vereniging Natuurmonumenten is niet alleen gericht op het zo authentiek mogelijk houden van een landschap. "Soms houden we landschap zoals het is als het een hoge intrinsieke waarde heeft. Maar je kunt niet alles houden zoals het is, landschap ontwikkelt zich immers ook, net zoals alles. Daarom maken we landschap soms ook heel anders. We geloven echter niet in natuurbouw, wij gaan er eerder van uit dat je voorwaarden kunt scheppen, waarin de natuur weer zijn gang kan gaan, als ie dan een poosje bezig is, dan gaat ie ook zijn gang."

"Ik heb geen favoriet stukje Nederland", vertelt Evers. "Het hangt ervan af waar ik op een bepaald moment ben. Ik heb natuurlijk wel de wens dat onze Vereniging nog meer leden krijgt, omdat dat een manier is om datgene waar we in Nederland van houden ook voor onze kinderen en kleinkinderen te behouden. Mijn droom is dat het ook volgende generaties gegeven is om in Nederland tot zichzelf te kunnen komen en te recreëren, en dat ze daar niet voor in het vliegtuig hoeven te stappen om naar de laatste natuurgebieden van de wereld te gaan."

Cécile van der Heijden

   
 
   
 
 © 2000-2007 Copyright NVTL – Alle rechten voorbehouden
 vormgeving: harco van den hurk, grafisch ontwerper, arnhem
 internet implementatie: webconcepts